Historia
serce.katolik.bielsko.pl

DDzieje kościoła parafialnego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa sięgają okresu tzw. „odwilży popaździernikowej”.

W 1956 r. bielski adwokat Zygmunt Mirecki rozpoczął starania o zwrot zabranej mu bezprawnie po wojnie parceli przy ul. Traugutta, gdzie znajdował się wówczas m.in. barak świetlicy Bielskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Miejskiego, pomyślany jako miejsce odpoczynku i rozrywki dla lokatorów hoteli robotniczych. Jeszcze w 1956 r. zorganizowano w nim konferencję zakładowej organizacji partyjnej PZPR.
Po odzyskaniu działki Zygmunt Mirecki zakupił barak i przekazał go wraz z parcelą parafii św. Mikołaja - z oficjalnym przeznaczeniem na „cele charytatywne”. Wkrótce rozpoczęły się prace adaptacyjne i remontowo-budowlane, prowadzone potajemnie, najczęściej nocami.

26 stycznia 1958 r. ks. Emanuel Francuz, wikary w kościele pw. św. Mikołaja, dokonał poświęcenia skromnej świątyni.

Jej prezbiterium znajdowało się w miejscu dawnej sceny, a z braku miejsca wierni gromadzili się na placu kościelnym.
Ks. Francuz został mianowany pierwszym rektorem nowej placówki duszpasterskiej, będącej wówczas filią parafii św. Mikołaja. 4 grudnia 1958 r. na mocy dekretu ks. biskupa Stanisława Adamskiego zyskała ona status ekspozytury. Przez blisko 20 lat komunistyczne władze nie chciały pogodzić się z faktem powstania nowego ośrodka religijnego w mieście i ani myślały o wydaniu zgody na erygowanie przy nim nowej parafii. Pracujący tu księża byli nękani i szykanowani. Zgoda na utworzenie samodzielnej parafii zapadła dopiero w 1977 r.
Cztery lata później, 27 stycznia 1981 r., w pierwszym dniu strajku NSZZ „Solidarność” Regionu Podbeskidzia, otrzymano zezwolenie na budowę kościoła „przy dworcu”. Wydanie tego zezwolenia było jednym z postulatów strajkujących robotników. Pracami budowlanymi kierował ks. Emil Mroczek, od 1961 r. rektor, a od 1977 r. proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Nowoczesną świątynię, której kształt zaprojektował architekt Michał Kuczmiński, wznoszono na bardzo trudnym terenie. W okresie międzywojennym znajdowało się tu komunalne wysypisko śmieci. W jednym ze swoich kazań ks. Emil Mroczek nawiązał do symbolicznego usytuowania nowego domu Bożego:
„Kiedyś Zbawiciel chciał urodzić się w stajni, a za naszych czasów chciał zamieszkać w baraku, Serce Jego zakrólowało w kościele na śmietniku.”
Ze względów bezpieczeństwa należało w specjalny sposób zabezpieczyć fundamenty nowego kościoła, który wznosi się obecnie na 82 betonowych filarach, osadzonych w studniach o głębokości 12 m każda.
Piękny i nowoczesny kościół nie powstałby bez zapału i ofiarności parafian oraz licznie nawiedzających świątynię turystów, którzy wspomagali budowę datkami.

Poświęcenia kaplicy dokonał 15 kwietnia 1984 r. ordynariusz diecezji katowickiej ks. biskup Herbert Bednorz, zaś uroczysta konsekracja dużego kościoła miała miejsce 26 października 1986 r.

Imponująca budowla sakralna obejmuje: właściwy kościół, w którym odprawiane są Msze święte w niedzielę i święta, kaplicę dla małych dzieci oraz kaplicę Miłosierdzia Bożego - z przeznaczeniem na tygodniowe nabożeństwa. Od 1984 r. odbywa się w niej także całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu, a od 1995 r. pełnione są stałe dyżury w konfesjonale, podejmowane przez kapłanów dekanatów bielskich. W 2009 r. dzięki staraniom proboszcza ks. prał. Krzysztofa Ryszki wejście do kaplicy przebudowano dodając wygodny podjazd, co umożliwia uczestnictwo w adoracji oraz spowiedzi osobom niepełnosprawnym, poruszającym się na wózkach oraz mającym trudności w chodzeniu.
W przyziemiu znajduje się sala audiowizualna, w której znalazły się podstawowe fragmenty wyposażenia z dawnego kościoła-baraku (m.in. ołtarz, ambona i stylowy witraż zdobiący dawne tabernakulum). Jest też część administracyjna, w której w latach 1992-1999 znajdowała się siedziba Kurii Biskupiej Diecezji Bielsko-Żywieckiej.
Obok wejścia do kaplicy tygodniowej, od strony południowej, znajduje się dom księgarni św. Jacka. Kupić tu można książki i prasę katolicką, dewocjonalia oraz paramenty liturgiczne.

22 maja 1995 r. w parafii i świątyni gościł Ojciec Święty Jan Paweł II, a w sąsiedztwie kościoła przemówił do zgromadzonych na dworcowym placu bielszczan. Papieską obecność upamiętniają m. in. elementy wystroju prezbiterium, pomnik na dziedzińcu gmachu Kurii Diecezjalnej, jak również tablica umieszczona na budynku Domu Księży Emerytów – w części przeznaczonej kiedyś na mieszkanie biskupa Tadeusza Rakoczego.

Ulice należące do parafii
Asnyka, Błotna, Boryczki, Chopina, Br. Czecha, Czechowicka, Dąbrowskiego, Drukarzy, Duboisa, Filarowa, Gazownicza, Grażyńskiego, Grunwaldzka 2-20, Jasna, Kilińskiego, Kolumnowa, Konarskiego, Korczaka, Korna, Kosynierów, Kozia, Krasińskiego od 25, Kresowa, Listopadowa od 48, Lipowa, Lubertowicza, 3 Maja od 14, Matejki, Mickiewicza od 26, Mostowa, Pia-stowska 1-18, Podwale, Przybyły, Sixta, Słowackiego od 21, Starobielska, Struga, Trakcyjna, Traugutta, Urzędnicza, Warszawska, Zmożka, Żeromskiego

Używamy plików cookies, aby serwis działał lepiej. Dowiedz się więcej, jak zarządzać plikami cookies.